চুতীয়াসকলৰ বিষয়ে কিছু কথা

কৰ্ম্মধ্বজৰ মৃত্যুৰ পাচত, তেওঁৰ পুতেক ধৰ্ম্মধ্বজ ৰজা হয়। এইজনা ৰজা বহুকাললৈকে নিঃসন্তান আছিল। সন্তানৰ মুখ দেখিবৰ হাবিয়াহেবে তেওঁ অনেক দেৱ-দেৱীৰ আৰাধনা আৰু পূজা-সেৱা আদি কৰাৰ পাচত, বুঢ়াকালত তেওঁ এটি কন্যাৰত্ন লাভ কৰে। বহু সাধনাৰ ফলত লাভ কৰাৰ কাৰণে ছোৱালীটিৰ নাম ‘সাধনী’ ৰখা হয়। সাধনী বৰ ৰূপহী ছোৱালী আছিল। বয়সৰ লগে লগে সাধনীৰ ৰূপ-লাৱণ্যৰ জেউতি চৰিবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে সাধনীৰ বিবাহৰ কাল উপস্থিত হ’লহি। কিন্তু কন্যাৰ নিমিত্তে উপযুক্ত পাত্ৰ বিচাৰি নাপাই ধৰ্ম্মধ্বজ ভাবনাত পৰিল। (৩) শেহান্তত, তেওঁ সয়ম্বৰৰ পণ পাতিবলৈ মনস্থ কৰে। সেই ভাব মনত লৈয়ে তেওঁ এদিন অকলশৰে ফুৰিবলৈ যায়। এনেতে, তেওঁ ‘পাল-শর-দিয়া’ মৈদামব ওপৰত এটা কেৰ্কেটুৱা অহা-যোৱা কৰি থকা দেখিলে। খেদি দিলেও কের্কেটুৱাটো নাযায়। ধৰ্ম্মধ্বজে বহু প্রবন্ধেও সেই খৰটকিক খেদিব নোৱাৰি, হঠাৎ এই পণ কৰি উঠিল যে যেয়ে একেপাট কাঁড়েৰে কেৰ্কেটুৱাটো শালি মাটিত পেলাবহি পাৰিব, তাকে তেওঁ সাধনী আইদেউক সম্প্রদান দিব। সেই উদ্দেশ্যে সেই মৈদামৰ টোলতে সাধনীৰ সয়ম্বৰৰ ৰভা সজোৱা হ’ল। অনুপমা ৰূপৱতী আৰু পৰম গুণৱতী সাধনীক লাভ কৰিবৰ অর্থে ভালেমান কৃতবিদ্য ৰাজপুৰুষ কের্কেটুৱা বিন্ধিবলৈ গ’ল। কিন্তু নানা ঠাইৰপৰা গৈ সমবেত হোৱা ভালেমান সিদ্ধহস্ত লোকেও কৃতকার্য্য হ’ব নোৱাৰিলে। সদৌশেহত, নিতাই নামেৰে সামান্য চুটিয়া ল’ৰা এটাই ধৰ্ম্মধ্বজৰ পণ অনুসৰি কেকেটুৱাটো একেপাট কাঁড়েবে শালি মাটিত পেলালেহি। সামান্য। ঘৰৰ ল’ৰা এটাৰ সেই কার্য্য দেখি সভাস্থ সকলোবে বিস্ময় মানিলে। কিন্তু ধর্মধ্বজে নিজৰ প্রতিজ্ঞাৰপৰা পিছলিব নোৱাৰি সেই সামান্য চুটিয়া ল’ৰাটোকে স্বামী বৰণ কৰিবলৈ সাধনীক আদেশ দিলে। সুশিক্ষিতা, সচ্চৰিত্ৰা, পৰম ৰূপৱতী ৰাজকন্যা সাধনীয়ে হর্ষচিতেবে পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰিলে। তাৰ পাচত, ধৰ্ম্মধ্বজে ভাবি চালে যে তেওঁ অপুত্রক হেতুকে, এনেয়েও তেওঁৰ বংশৰপৰা ৰাজসিংহাসন যাব, এতেকে যেনে তেনে উপায়েৰে তেওঁৰ একেটি মাথোন কন্যা-সন্তান সাধনীক ৰাজ্যব গৰাকিণী পতাই তেওঁৰ লক্ষ্য হোৱা উচিত। এনে ভাবি, তেওঁ ততালিকে নিজৰ মূৰৰপৰা ৰাজমুকুট নিজে খহাই লৈ সেই চুটিয়া ল’ৰাৰ মূৰত পিন্ধাই দি, আৰু ‘কুবেৰদত্ত’ সম্পত্তিখিনি তেওঁৰ হাতত গতাই দি, সমবেত বাইজৰ আগত এই বুলি ঘোষণা কৰিলে যে সেই দিনাৰপৰাই তেওঁ ৰজা ভাগিল, চুটিয়া ৰাজপাটত সাধনীক লাভ কৰা চুটিয়া ল’ৰাৰহে অধিকাৰ হ’ল। তাৰ পাচত, ৰাজপাটত উঠি, নিতায়ে, সেই ৰাজবংশৰ ৰীতি অনুসৰি, নীতিপাল নাম গ্রহণ কৰে।